Bizim İçin

   Otur bir sevgili, yorulmuşsundur. Ne çok bekledim ben seni. Kim bilir hangi diyarlardan geldin, ne yollardan geçip, ne kışlardan aşıp vardın yanıma. Üşümüşsündür; sarıl boynuma. Sarıl ki erisin buzların. Aksın yüreğimin orta yerine. Aksın da dinsin bu yüreğin aşk ateşi, sönsün. Sen bana kara kıştan çıkıp geldin; bense hasret cehenneminin azabından alev alev sana. Artık ne donmak olsun kışın soğuğundan, ne yanmak aşk hasreti ile bize. Sevgi ağaçları yeşersin; gönlümüzün baharıdır, dallarında aşk meyveleri büyüsün. Bizim için.

   Benimsin. Değerlimsin sen teksin. Paylaşamam ki bundandır kıskanırım seni. Sanki benim değilsin gibi, başkalarına sarılırsın gibi, başkası sana dokunur gibi. Kimselere görünme; bir bana bak, bir beni gör. Kimseye bir çift laf etme; bir bana konuş, bir beni söyle. Kimse yüzüne tebessüm etmesin, gül güzeli yüzün başkasına gülmesin; bir bize sevin, bir bize gül, bir bizle mutluluk girsin yüreğine. Bizim için.

   Birlikte geçeceğiz artık sevdiğim; sevda kayığı üstünde, hayat denizinin mutluluk kıyılarından. Fırtınalar da bulacak bizi. Derin sessizlikler. Sarsılacağız. Yine birlikte, yine yan yana. Üzüleceğiz, kıracağız birbirimizi. Oturup beraber, kırıldığımıza değil; kırdığımıza ağlayacağız.

   Seneler sürecek belki bu yolculuk. Kalacak mısın peki benimle? Fırtınalarda sımsıkı saracak mısın beni? Derin sessizliklere bağırıp meydan okur musun benimle? Kırdığında ağlar mısın bana? Hayat denizinde bir kayığı paylaşır mısın? Bizim için.

Hasan BULUT 

Ayrılık Harbi

   Savaş ne kötü şeydir, savaşmak ne kadar berbat. Hep gözyaşı vardır, hep kan ile yıkanır meydanlar. Güç gösterisidir aslında bir anlamda. Biri diğerine; "Ben senden daha güçlüyüm!" der gibidir hep. Ama aslında bir güçlü yoktur ortada. Her iki taraf da güçsüz ve mağluptur. Biri diğerine boyun eğerek mağlup olur; öbürü ise kan döküp zalim olarak.

   "Çünkü zalim olmak değildir zafer. Zalim olan da meydanda yüreğini kaybeder."

   Ayrılık da bir savaş gibidir. Kendini güçlü zannedenin yüreğinde kurulur nefret siperleri. Güçsüz denilende ise fedakâr olma başlar. Aşk güçsüzün kalkanı olur, nefret siperlerinden ok gibi fırlayıp gelen sözlerin önünde kocaman durur.

   Çaresi yoktur ayrılığın. Savaşa çare olunmaz, çare bulunmaz. Bir boyun eğeni olacak, yanında bir de zalim çıkacak. Güçsüz ne kadar fedakârlık yaparsa yapsın, aşkı ne kadar kalkanı olursa olsun güçsüzdür. Her güçsüzün yaptığı gibi boynunu eğer. Zalimse kendini galip sanar; ama bilmez ki savaşların kazananları yoktur yüreklerde. Savaşlarda hiçbir tarafın yüzü gülmez. Gözyaşı, acı ve hüzün ortak noktasıdır her harbin.

   "Ayrılık da bir harp gibidir. Bir harp ki iki sevgilinin yüreğinde edilir."

Hasan BULUT 

Posted via Blogaway